Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/14108 E. 2025/4290 K. – Tehdit
Konu: Tehdit
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/14108
- Karar No
- 2025/4290
- Karar Tarihi
- Konu
- Tehdit
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/359 E., 2022/660 K. SUÇTAN ZARAR GÖREN : Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Suçtan zarar görmüş bulunan şikâyetçi Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğundan ve temyiz yetkisi bulunduğunun anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.10.2010 tarihli ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere şikâyetçinin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, 5271 sayılı Kanun’un 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören şikâyetçi Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın davaya tehdit suçundan katılan sıfatının kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak; Sanık hakkında mağdura karşı tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak, atılı suçun işlendiğine dair katılanın beyanı dışında mahkûmiyete yeter delilin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında tehdit suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz istemi, bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,
Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.