Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/12489 E. 2025/1424 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/54 E., 2021/127 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 1- Tarafları ve konusu aynı olan bir başka dava dosyası için birleştirme talebi olduğu ve mahkemenin de bu konuda ara kararı olduğu halde birleştirme hususunda olumlu ve olumsuz bir karar verilmemesi, 2- Basit yargılama usulü hükümlerinin yargılama aşamasında uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeyerek ve bu usulün hüküm kısmında uygulanarak yasaya aykırılık oluşturması, 3- Önceki hükmün sanık lehine sonuç doğuracak şekilde bozulmuş olmasına göre, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerine sanığın sebebiyet vermediği gözetilmeden sanığa yükletilmesine karar verilmesi, Kabule göre de; 4- Sanık hakkında yeterli gerekçe gösterilmeden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü madde uygulamasında oranın 3/4 olarak belirlenmesi, 5- Bozma öncesi 10.02.2015 tarihli hükümde sanık hakkındaki hakaret suçundan sonuç cezanın 3 ay 3 gün hapis cezası olduğu halde, aleyhe temyiz de olmadığından, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmesi gerekirken, bozma sonrası kazanılmış hakkı gözetilmeyerek 3 ay 27 gün hapis cezası verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz isteği bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.