Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/12295 E. 2025/2860 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/12295
Karar No
2025/2860
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/390 Esas 2022/455 Karar SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

1.Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Düşme Hükmüne Yönelik Temyiz İsteminin İncelemesinde; Şikâyetten vazgeçmeyi kabul eden sanığın, hakaret suçuna ilişkin düşme kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

2.Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İsteminin İncelemesinde; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış dava zamanaşımının, suç tarihi olan 14.09.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Açıklanan nedenle Isparta 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/390 Esas, 2022/455 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/12295, K. 2025/2860, T. 11.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-12295-e-2025-2860-k-0de175ecadd1