Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/11854 E. 2025/373 K. – Tehdit
Konu: Tehdit
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/11854
- Karar No
- 2025/373
- Karar Tarihi
- Konu
- Tehdit
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/224 E., 2021/270 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın olay günü katılanın yanına gelerek 'sen beni neden şikayet ediyorsun, kadınların akıbetini görmüyor musun, seni öldürürüm' dedikten sonra diğer odada bulunan gelini tanık ...'nın yanına gelerek 'bu kadını öldüreceğim, elimden kimse alamayacak' diyerek tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın birbirinin devamı niteliğindeki eylemleri arasında hukuki kesinti gerçekleşmediği halde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. madde uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 2-Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının aynı sayılı Kanun'un 52. maddesi uyarınca 10 taksit halinde ödenmesine karar verilen 05.01.2018 tarihli ilk hükmün, sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve bu hususun sanık yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.