Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/10624 E. 2024/12191 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1983 E., 2019/4183 K. SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek ve esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red, kısmi onama I.Sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında, Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2019 tarihli ve 2017/481 Esas 2019/80 Karar sayılı kararına konu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen cezanın üst sınırı, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık vasisinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, II.Sanık hakkında, silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık vasisinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede; Olay tarihinde, şikâyetçiler ve sanık arasında yaşanan tartışmada, bir kısım şikâyetçilerin sanığın silahla kendilerini tehdit ettiğini ileri sürdükleri, silahın türüne ilişkin farklı ve çelişkili beyanda bulundukları, olayı gören herhangi bir tanık bulunmadığı, silahın ele geçirilemediği, şikâyetçilerin beyanları dışında herhangi bir delil bulunmadığı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın cezalandırılmasını gerektirecek her türlü şüpheden uzak, inandırıcı ve somut delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.