Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/10101 E. 2024/11349 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/752 E., 2020/142 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydında görülen kararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması ve kararın kesinleşme tarihinin 30.12.2008 olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasına geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulanan ve hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında diğer koşullar değerlendirilmeden, "Sanığın daha önce hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin denetim süresinde bulunduğu sırada bu suçu işlediği anlaşıldığından bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına," şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenle Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/752 Esas, 2020/142 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.