Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/4297 E. 2024/942 K. – Yağma
Konu: Yağma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/4297
- Karar No
- 2024/942
- Karar Tarihi
- Konu
- Yağma
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1353 E. 2020/2221 K. SUÇ : Yağma HÜKÜM : Yerel mahkeme kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli ve 2018/276 Esas, 2019/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında değişen suç vasfına göre kasten yaralama ve tehdit suçlarından şikayetten vazgeçme ve uzlaşma nedeniyle davaların düşürülmesine karar verilmiştir. 2. O yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 23.11.2020 tarihli ve 2019/1353 Esas, 2020/2221 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanık hakkında yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri 1. Hata hükümlerinin dikkate alınmadığına, 2. Telefonun mağdura ait olup olmadığı konusunda araştırma yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Mağdur ve tanık Z.S.'nin otobüs durağında bekledikleri sırada yakındaki çay evinin önünde oturan ve tanığın arkadaşı olan sanığın tanığı yanına çağırdığı, mağdurun da tanıklar birlikte gittiği, sohbet ettikleri sırada mağdurun elindeki telefonu gören sanığın bakmak için telefonu istediği, telefonu veren mağdurun bir süre sonra telefonunu geri istediği, sanığın "vermiyorum, telefon benim oldu" diyerek telefonu iade etmediği, mağdur ısrar edince küfür ettiği ve "seni döverim, burdan kaybol" dediği, mağdurun ısrara devam etmesi üzerine mağduru yumrukla vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yarladığı ve telefonla olay yerinden ayrıldığı, kolluk tarafından yakalandığında telefonun üzerinden çıktığı, telefonun kendisine ait olup bir süre önce çalındığını savunduğu olayda, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince Hukukî Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda "..suça konu cep telefonun sanığa ait olduğunun sübuta ermediği, sanığın TCK'nın 30. maddesi anlamında hataya düşmesinin ona hakkında TCK'nın 150/1 maddesinin uygulanma hakkını vermeyeceği" gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmü kaldırarak kurduğu hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 23.11.2020 tarihli ve 2019/1353 Esas, 2020/2221 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.