Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2021/21957 E. 2022/17181 K. – Kamu Görevlisin
Konu: Kamu Görevlisine Görevinden Dolayı Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/21957
- Karar No
- 2022/17181
- Karar Tarihi
- Konu
- Kamu Görevlisine Görevinden Dolayı Hakaret
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret HÜKÜM : Esastan red Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın 06/01/2021 tarihli dilekçesi, temyiz talebinin reddine ilişkin 28/12/2020 tarihli ek kararın temyizi niteliğinde olmadığından, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılarak yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinin suçu gerçekleştirmediğine, hükmolunan cezanın fazla olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanığın yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 08.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.