Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2021/18516 E. 2022/15140 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2021/18516
Karar No
2022/15140
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 02.05.2017 tarihli karar başlığında, heyet üyelerinin kurum siciline yer verilip, ad ve soyadlarının gösterilmemesi 5271 sayılı CMK’nın 232/2-b maddesindeki açık düzenlemeye aykırı ise de; anılan hususun mahallinde eklenmesi olanaklı görülmüştür. I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yapılan temyiz incelenmesinde; Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan yapılan temyiz incelenmesine gelince; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'', aynı Kanun’un 294. maddesinin ''temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek yapılan incelemede; 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle diğer yönleri incelenmeksizin tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMK’nın 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/18516, K. 2022/15140, T. 03.11.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2021-18516-e-2022-15140-k-112cf09de448