Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2020/5697 E. 2021/3182 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın müştekinin bulunduğu işyerine giderek konuşma bahanesiyle aldığı telefonla iş yerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kararı verilmesi, 2-Sanığın tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1125 Esas- 2013/61 Karar sayılı ilâmının 06/04/2015 tarihinde kesinleştiği ve bu suretle suç tarihinden sonra kesinleşen hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas olamayacağı, sanığın tekerrüre esas olan İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/1236 Esas- 2011/1352 Karar sayılı ilamının bulunduğu anlaşılmakla; hükümde yanlış ilamın tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 24.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.