Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/4392 E. 2013/14919 K.

Hırsızlık suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1, 522. maddeleri gereğince 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair TİRE Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/1997 tarihli ve 1994/585 Esas, 1997/884 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın anılan Kanunun 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 02/06/2005 tarihli ve 1994/585 esas, 1997/84 sayılı ekkararını müteakip, sanığın 4 yıl hapis cezasının aynen infazına dair aynı Mahkemenin 26/03/2010 tarihli, 1994/585 esas, 1997/84 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 04/01/2013 gün ve 2012/108/805 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/01/2013 gün ve KYB/2013/13969 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 13/02/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; (Dosya kapsamına göre; Sanık ... hakkında Tire Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02/06/2006 tarihli ek karar ile hüküm kurulduktan sonra Mahkemece 26/03/2010 tarihli ek karar ile aynı konuda ikinci kez uyarlama kararı verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir. TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A Hükümlü yararına olan Yasanın belirlenmesine yönelik Tire Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2005 tarihli uyarlama istemi üzerine dosya üzerinden Tire Asliye Ceza Mahkemesince 02/06/2005 tarih ve 1994/585-1997/84 sayılı uyarlama kararı verildiği, sanık adına çıkarılan tebliğatın tebliğ edilemeden iade edildiği ve kararın mahkemece 28/10/2005 tarihinde kesinleştirildiği, 28/09/2009 tarihinde bu kez İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlü hakkında uyarlama istemi üzerine hükümlü hakkında Tire Asliye Ceza Mahkemesince duruşma açılarak 26/03/2010 tarih ve 1994/585-1997/84 sayılı uyarlama kararı verildiği, kararın hükümlünün vasisine 02.06.2010 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın 09.06.2010 da kesinleştirildiği, Tire Cumhuriyet Başsavcılığınca 29/03/2011 tarihinde hükümlü hakkında iki kez uyarlama kararı verilmesi nedeniyle Tire Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2010 tarih ve 1994/585 - 1997/84 sayılı uyarlama kararı hakkında kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'ne ihbar da bulunulduğu, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünce 11/05/2011 tarihli yazı ile Tire Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2010 tarih ve 1994/585-1997/84 sayılı uyarlama kararında, kanun yoluna başvurma süresinin başlangıcı konusunda tebliğ ve tefhimden hangisinin esas alınacağının tereddüde yol açacak şekilde gösterildiği ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği belirtilmediği, kararın kesinleşmediğinden bahisle kanun yararına bozma incelemesine konu edilmediğinin” belirtildiği, Tire Asliye Ceza Mahkemesince 26/03/2010 tarih ve 1994/585-1997/84 sayılı uyarlama kararı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11/05/2011 tarihli yazısında belirtilen hususlara ihtiva eden meşruhatla 16/06/2011 tarihinde hükümlü vasisine tebliğ edildiği ve kararın 24/06/2011 tarihinde kesinleştirilerek Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne dosyanın tekrar gönderildiği, Ceza İşleri Genel Müdürlüğünce 20/09/2011 tarihli yazı ile “Tire Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02/06/2005 tarihli ek kararı mütakip, aynı konuda mükerrer olarak verilen 26/03/2010 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olduğu düşünülerek yapılan incelemede; 02/06/2005 tarihli ek kararda başvurulabilecek kanun yolunun temyiz olmasına rağmen itiraz olarak gösterilmesi suretiyle sanığın yanıldığı, başvuru şekli ve kanun yoluna başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği hususlarının gösterilmediğinden kesinleşmemiş bulunan Tire Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2005 tarihli ve 1994/585-1997/84 sayılı ek kararı kanun yoluna bozma incelenmesine konu edilmediğinden dosya mahkemesine tevdii edilmek üzere Tire Cumhuriyet Başsavcılığına iade edilmiş”, Tire Asliye Ceza Mahkemesince 02/06/2005 tarih ve 1994/585-1997/84 sayılı uyarlama kararı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20/09/2011 tarihli yazısında belirtilen hususları ihtiva eden meşruhatla 06/07/2012 tarihinde hükümlü vasisine tebliğ edildiği ve Tire Cumhuriyet Başsavcılığınca 09/08/2012 tarihli yazı ile Tire Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2010 tarih ve 1994/585-1997/84 sayılı uyarlama kararı hakkında kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne ihbarda bulunduğu anlaşılmıştır. Hükümlü hakkında Tire Asliye Ceza Mahkemesince 02/06/2005 tarih ve 1994/585-1997/84 sayılı uyarlama kararı verildikten sonra aynı hükümlü hakkında aynı konuda kurulan 26/03/2010 tarih ve 1994/585-1997/84 sayılı uyarlama kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, Ancak; Tire Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2005 tarih ve 1994/585-1997/84 sayılı uyarlama kararının ise hükümlünün cezaevinde olup Yasa gereği kısıtlılık altına alındığından vasisi Halim Sınırlı'ya tebliğ edilip adı geçen vasinin temyiz yasa yoluna başvurmadığı, kanun yoluna başvurma hakkının kişiye bağlı haklardan olup, kararın sanığa tebliğinin gerektiği, vasisine yapılan tebligatın geçersiz olduğu, bu nedenle 02/06/2005 tarihli uyarlama kararının kesinleşmediği, kanun yararına bozmanın hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay’dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceğinin anlaşılması karşısında; 1-) Tire Asliye Ceza Mahkemesince 26.03.2010 tarih ve 1994/585-1997/84 sayılı uyarlama kararı hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 2-) Hükümlü ...'ya Tire Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2005 tarih ve 1994/585-1997/84 sayılı uyarlama kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilip, buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve esas hakkında görüş içeren tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.