Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/3930 E. 2012/13887 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hükmedilen cezaların sürelerine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE, I- Sanıkların mağdurlar ..., ..., ... ve ...’a yönelik kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde; Sanıklar hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili olarak, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca verilen ‘hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına’ ilişkin kararlara karşı, aynı Yasanın 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkra maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanıklar ... ve ... savunmanlarının bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince tebliğname gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nun 264/1. maddesi uyarınca sanıklar savunmanları yönünden yasa yolu ile merciinde yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II- Sanıklar hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...’a yönelik yağma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince; Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 27.01.2009 gün ve 2008/6-203-2009/3 sayılı kararında belirtildiği gibi, nitelikli yağma suçunu yaptırıma bağlayan, 5237 sayılı TCY'nın 149. maddesinin 1.fıkrasının (d) bendinde "Yol kesmek suretiyle ya da konut veya işyerinde" ibaresine yer verilip ayrıca "eklentiden" bahsedilmemesi nedeniyle, suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenleyen 5237 sayılı TCY’nın 2. maddesinin 3. fıkrasındaki; “Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz.” hükmü uyarınca, mağdurlar ..., ... ile ...’a yönelik yağma suçunun apartman asansöründe ve mağdur ...’a yönelik suçunun ise apartman koridorunda gerçekleştiği halde, 5237 sayılı Yasanın 149/1-d bendi kapsamında kabulü olanaklı olmadığı gözetilmeden anılan bent ile uygulama yapılması yasaya aykırı ise de, birden fazla bendin ihlal edilmiş ve bunların teşdit nedeni olarak gösterilmesine karşı temel cezanın en alt sınırdan belirlenmiş olması; sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 31/3. maddesinin ve sanık ...’ın mağdur ...’a yönelik yağma suçundan TCK’nın 39/1-2.c maddesinin, 168/3. maddesinden sonra uygulanması sonuç cezayı etkilemediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.