Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/25356 E. 2013/4548 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hükümlü ... hakkında kurulan İncirliova Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2000 gün ve 1999/176- 2000/138 sayılı ilk hükmünün sanığın dosyadaki adresine usulüne uygun biçimde birlikte oturan babası Mirza Sağ imzasına tebliğ edilmesine karşın süresinde temyiz edilmemesi üzerine kesinleştiği; Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan Erol Yalı’ya ilişkin ilk hükmün, adı geçen sanık müdafiince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6 Ceza Dairesinin 18.03.2002 tarihli kararı ile bozulması üzerine hakkında hüküm kesinleşmiş olan hükümlü ...’ın da yargılamaya dahil edilerek 07.11.2002 günü ve 2000/70-2002/209 sayılı hükmün kurulduğu, anılan hükmün hem sanık Erol müdafiince 07.11.2002, hem de hükümlü tarafından 07.04.2003 tarihinde temyizi üzerine Yargıtay 6 Ceza Dairesinin 09.05.2006 tarihli kararı ile hükmün her iki temyiz eden yönünden bozulduğu ve hükümlü yönünden 5237 sayılı yasanın lehe olduğunun saptandığı, Bozma üzerine yapılan yargılama sırasında hükümlü için barodan müdafii istenmesi üzerine Av. Erol Turan’ın görevlendirildiği, ancak bu görevlendirmeden hükümlünün herhangi bir aşamada haberinin olmadığı, yapılan yargılama sonrasında kurulan 13.03.2007 gün ve 2006/311 - 2007/70 sayılı kararın anılan müdafiinin yüzüne karşı verildiği, hükümlünün 25.08.2004 tarihinden itibaren 18 yıl 58 ay 43 günlük cezasını infaz etmek için cezaevinde bulunduğu, hükmün baro tarafından atanan savunmanca süresinde temyiz edilmediği ve hükümlü yönünden 12.04.2007 tarihinde hükmün kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında; cezaevinde bulunan ./.. -2- HÜKÜMLÜ hükümlünün evine yapılmış bir tebligatın geçerli sayılamayacağı ve hükümlünün 04.07.2011 günlü temyiz isteminin süresinde ve 13.03.2007 tarihli hükme yönelik olduğu, bu aşamadan sonra verilen kararların yok hükmünde olduğu kabulü ile yapılan incelemede; 1- 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlü ve suç arkadaşının, olay gecesi yakınanın aracının sol ön kapı kilidini zarar verip zorla açarak oto teybini çalmaya kalkıştıklarının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu ve mala zarar verme suçu yönünden uzlaşma hükümleri de dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, bu konuda değerlendirme yapılmaması, 2-5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, aynı Yasanın 58. maddesinin 6-7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 13.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.