Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/15511 E. 2013/5516 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2012 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın 12.11.2004 günü olay yerinde yapılan keşif sonrası bilirkişi tarafından düzenlenen 28.01.2005 günlü rapora göre sanığın hırsızlık yapmak için çıktığı yerin şahsi çeviklik gerektirdiğinin tespit edildiği eyleminin 765 sayılı Yasanın 493/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, anılan yasanın 492/1. maddesi ile uygulama yapılması, 2-Soruşturma aşamasında, sanığın kolluk tarafından yakalanmadan önce pişmanlık duyup 310.-TL parayı yakınana verip kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, 3- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan, 765 sayılı TCK’un 493/1, 522.( hafif ), 59/2. maddeleriyle, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 143, 168/1-4 (kısmi iadeye rıza gösterilmesi halinde), 62/1, 53., 116/1-4, 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması, konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden 5560 sayılı Yasa ile değişiklik sonrası 5271 sayılı CMK. 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma hükümleri de gözetilerek uygulamaya göre sanık yararına Yasa hükümlerinin Mahkemece belirlenmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.