Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/3128 E. 2013/24346 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2011/3128
Karar No
2013/24346
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, görevini yaptırmamak için direnme, iftira, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık hakkında mağdur ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde: Yakınanlara ait sokakta kilitli halde bulunan araçlarının içerisinden oto teyplerinin çalınması eyleminin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde tanımlanan suça uyduğu gözetilmeden aynı maddenin (e) bendi ile de uygulama yapılması, alt sınırdan hüküm kurulmuş olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ 53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve iftira suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde: Sanığın eylemine uyan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK’nın 258/1 ve 343/2 maddelerinde tanımlanan görevli memura mukavemet ve adli işlem sırasında kimliği hakkında yalan beyanda bulunmak suçlarının aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık olağan zamanaşımına bağlı olduğu ve suçun işlendiği 09.08.2003 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 104/2. maddesinde belirtilen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, III-Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde: 5560 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesine eklenen 4. fıkradaki düzenlemeden önce ve suç tarihi itibariyle aynı Yasanın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesinin şikayete bağlı olduğu ve mağdur ...'in 03.03.2004 tarihli keşif tutanağında şikayetçi olmadığını belirtmiş olması karşısında; sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 73/4-6 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddeleri gereğince karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 04.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/3128, K. 2013/24346, T. 04.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2011-3128-e-2013-24346-k-8a48609908d8