Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/3002 E. 2013/22297 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/479 E. 2004/1030 K. sayılı 8 ay 20 gün hapis cezasının 27.01.2005 tarihinde yerine getirilip, konuyla ilgili 5237 sayılı TCK’nın 58/2-b maddesindeki düzenleme karşısında tekerrüre esas teşkil etmediği; bu ilam yerine sanığın adli sicil kaydında yazılı tekerrüre konu Beyşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2008 tarih, 2005/292 Esas, 2008/3 karar sayılı 28.02.2008 tarihinde kesinleşen, hırsızlık suçundan hükmedilen 6 ay 20 gün erteli hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; tekerrür ve TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılıp, yerine, “5237 sayılı TCK’nın 58/6-7.maddesi gereğince, sanık hakkında, Beyşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/292 Esas, 2008/3 sayılı kararına konu olan hırsızlık suçundan hükmedilen hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına ve sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” tümcelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11. 2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.