Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/20381 E. 2012/14676 K.

Gasp ve hırsızlık suçlarından sanık ...'nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 495/1, 59, 491/3-son, 522, 59, 495/1, 522, 59, 495/1, 59, 71 ve 74. maddeleri gereğince 26 yıl 8 ay ağır hapis, 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 15/02/2001 tarihli ve 2000/270 esas, 2001/23 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın anılan Kanun'un 149/1, 150/2, 62, 141/1, 145/1, 62/1, 149/1, 62, 149/1, 150/2, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis, 3 ay 10 gün hapis, 8 yıl 4 ay hapis ve 4 yıl 2 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 09/08/2005 tarihli ve 2005/348 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 04/10/2011 gün ve 2008/12344/50595 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/10/2011gün ve KYB/2011/345999 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 02/11/2011 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; (1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden evrak üzerinden karar verilmesinde, 2- Sanığın müştekiler ... ... ile ... ...'a karşı işlemiş olduğu yağma suçu ile müşteki ... 'a karşı işlemiş olduğu hırsızlık suçu bakımından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun daha lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamada, anılan Kanun'un 145/1 ve 150/2 maddeleri uyarınca verilen cezalar üzerinden, malın değerinin az olduğu gerekçesiyle indirim yapılmış ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145/1 ve 150/2. maddelerindeki "malın değerinin azlığı" kavramının 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma hâlinde, olayın özelliği ve sanığın kişiliği değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda suça konu eşyaların değeri ve suçların istenmesindeki özellik dikkate alındığında, verilen cezalardan indirim yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de; TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A 25.12.2001 tarihinde vefat eden yakınan ... ...'ın 21.11.2000 tarihli duruşmadaki beyanında olaydan sonra, hükümlülerden ... ...'in babasının kendisine 35.000.000 TL (35 TL) verdiğini belirttiği, yakınan Necati Ünlü'nün 26.10.2004 tarihli dilekçesinde hükümlü ... ...'in yakınları tarafından soruşturma aşamasında zararının giderildiğinin; hükümlü ... ... savunmanının dilekçelerinde yakınanların zararlarının hükümlü ... ... yakınları tarafından giderildiğinin belirtildiği, yakınanlardan ... ...'nın 08.08.2004, ... ...'ın 26.01.2001 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, hükümlü ...'nın yakınan ...'ye karşı eylemi yönünden 5237 sayılı TCY'nın 168/3. maddesi ile uygulama yapılmaması, yakınanlar ... ve ... ...'nın yasal mirasçılarına zararlarının giderilip giderilmediği sorulup araştırıldıktan sonra, sonucuna göre 5237 sayılı TCY'nın 168/3. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması bakımından 5271 sayılı CMK'nın 309 ve 310. maddeleri uyarınca kanun yararına bozma yoluyla ilgili bir değerlendirme yapılıp yapılmayacağının takdiri ile bunun sonucuna göre inceleme yapılmak üzere Dairemize iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.