Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/19861 E. 2012/6407 K. – Konut Dokunulmaz

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozmak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21.09.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Oluş, katılan ve tanık ...'un beyanları ile 14.09.2007 tarihli yerinde yapılan keşif ile aynı tarihli bilirkişi beyanı ve dosya içeriğine göre; sanığın olay tarihinde hırsızlık amacıyla gece sayılan zaman diliminde katılanın ikametinin bahçesine girip birinci katta bulunan ve yerden yüksekliği 50 cm olan balkonuna çıktığı esnada tanık ... tarafından görülüp boğuşmaya başlamalarından sonra katılan ve tanık ...'in kesintisiz takibi sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 143, 35. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; a)5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği, 18.10.2005 tarihli iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre;sanık hakkında sadece hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı halde; kamu davası açılmayan konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi ek savunma ile yetinilerek dava konusu dışına çıkılıp sanığın hükümlülüğüne karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması, b)Sanığın, adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, c) Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.