Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/192 E. 2013/11562 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜLER : ..., ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : 1-Sanık ...: 5237 sayılı TCK.da değişiklik sanık lehine olmadığından sanığa verilen 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezasının aynen infazına, 2-Sanık ...: sanık hakkında 06.06.2005 tarih ve 2001/109 esas-2001/1222 karar sayılı kararın ortadan kaldırılarak, 5237 sayılı Kanunun 142/2-d, 31/3. 62. Maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/12/2010 tarihli ek tebliğnamesi ve 23/12/2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dairemizin 03.06.2010 tarih ve 2008/90-2010/9214 sayılı kararında belirtildiği üzere; Mahkemenin hukuki dayanaktan yoksun ve bu nedenle yok hükmünde olan 16.03.2006 tarih ve 2006/65-2006/201 sayılı kararı kaldırılarak; Hükümlü ... için 06.06.2006 tarih ve 2001/109-2001/1222 sayılı ek uyarlama kararı ile hükümlü ... için 01.07.2005 tarih ve 2001/109-2001/1222 sayılı ek uyarlama kararının incelenmesinde: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir. ./.. -2- İnceleme konusu kararlara gelince: 1-Hükümlüler ... ve ...’un, diğer suç arkadaşları ile birlikte hareket etmek suretiyle 20.12.2000 günü gece vakti saat 21.00 ila 22.00 arasında, yakınana ait otomobilin kilitli kapısını kilide anahtar uydurmak suretiyle açıp, içerisindeki pek hafif değerde olan teyp ve yakınana ait şahsi eşyayı çaldıkları, iade ve zararın tazmini girişiminde bulunmadıkları biçiminde meydana gelen somut olayda; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi ışığında lehe yasa değerlendirmesi yapılırken, eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 143/1, 31/3. maddelerine uyduğu gözetilmeden, sadece 142/2-d ve 31/3. maddelerinin değerlendirmeye esas alınması, 2- 20.12.2000 tarihinde işlenen suç nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinde 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki düzenleme uyarınca, lehe yasa değerlendirmesi sırasında hükümlülerin cezalarından (1/2) oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3- Hükümlülerin eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/2-son, 522/1 (pek hafif değer), 55/3, 59/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/2-d, 143/1, 31/3, 62/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında lehe olan yasanın yerinde yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 4-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlüler yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, bu hususların tartışılıp değerlendirilmesi ve 5237 sayılı TCK’nın 61/1. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak, temel cezaların ne şekilde saptanacağının takdiri ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu düşünülmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması, 5-Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde 1/1. fıkrası yollamasıyla, aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereğince hükümlülerin hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, ./.. -3- Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının, hükümlü ... ve savunmanının, sanık ...’un temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ...