Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/16285 E. 2012/20888 K.

Yağma suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 497/1, 55/3, 59/2 (3'er kez), 71. maddeleri uyarınca 24 yıl 12 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair KADIKÖY 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2002 tarihli ve 2002/66-272 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerin uygulanması talebi üzerine, sanık ...'ın aynı Kanun'un 149, 150/2, 31, 62. (3 kez) maddeleri gereğince 3 kez 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 13/06/2005 tarihli ve 2002/66-272 sayılı ek kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/06/2007 tarihli ek tebliğnamesi ile Adalet Bakanlığının 15/06/2011 gün ve 2011/7792/34117 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2011 gün ve KYB/2011/237591 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 18/07/2011 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; (Dosya kapsamına göre; 1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddeleri uyarınca, yeni kanunun sanık lehine hükümler getirip getirmediği ve kesinleşmiş hükümler açısından infaz aşamasında uygulanıp uygulanmayacağının tespit edilmesi bakımından, temel ceza maddesi yanında kanunî ve takdiri artırım ve indirim maddelerinin uygulanmasında hâkimin takdir hakkını kullanarak karar vermesini gerektiren durumlar ile hükmün zat ve mahiyetinde değişiklik gerektirecek bir hususta öncelikle incelemenin duruşmalı olarak yapılması gerektiği gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde, 2-Sanığın eyleminin nitelikli yağma olarak kabul edilmiş olması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulmuş olması karşısında, anılan maddenin fıkra ve bentlerinin hükümde gösterilmemesinde, 3-Lehe Kanun uygulanmasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/2. maddesi uyarınca yağmalanan malın değerinin az olduğundan bahisle verilen cezadan 1/2 oranında indirim yapılmış ise de, anılan maddenin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, değer azlığının 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar (örneğin birkaç meyve veya ekmek, yiyecek, kalem, sigara ve benzeri) ve değer olarakta az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği somut olayda, sanığın mağdur ...'nun cüzdan isteği, ancak içerisinde para olmadığını görünce cep telefonunu aldığı, diğer mağdurların ise cüzdanlarında bulunan 10’ar Türk lirasını aldıkları gözetilmeden, suçun işlendiği 2002 tarihi itibarıyla bıçak tehdidi ile yağmalanan 20.000.000 Türk lirası ile bir adet telefonun değerinin az olduğu gerekçesiyle cezadan indirim yapılmasında, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir. TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A I. Hükümlü ... hakkındaki ek karara yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde; Hükümlü ... hakkındaki ek karara yönelik temyiz isteğinin Dairemizin 2006/13742 esas, 2007/7632 karar sayılı ilamı ile incelenip, kararın bozulmasına karar verildiğinin UYAP kayıtlarından izlenmesi karşısında, mükerrer incelemeye neden olunmaması bakımından dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II. Hükümlü ... hakkındaki ek karara yönelik ( 3 ) numaralı kanun yararına bozma istemine yönelik yapılan incelemede; Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre; Mahkemece takdir hakkı kullanılarak 5237 sayılı TCY’nın 150/2.maddesi uyarınca “değer azlığı nedeniyle verilen cezadan indirim yapılmasına” ilişkin kararı, hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle kanun yararına bozma istemine konu edilemeyeceğinden, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, III. Hükümlü ... hakkındaki ek karara yönelik ( 1 ve 2 ) numaralı kanun yararına bozma isteminin incelenmesine gelince; Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile yağma suçundan hükümlü ... hakkında Kadıköy 1.Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 13.06.2005 gün ve 2002/66-272 karar sayılı ek kararın 5271 sayılı CMK.nın 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 309. maddesinin 4.fıkrasının (b) bendi uyarınca Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince duruşma açılarak, olanaklı ise dosya aslı da eklendikten sonra yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hükmün verilmesine, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.