Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/11100 E. 2011/48902 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozmak, hırsızlık suçuna kalkışma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın hırsızlık suçunu yakınanın depo kapısının kilidini kırarak işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY’nın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Yakınanın işyerinden hırsızlık yapan sanığı olay sonrası bir süre kovaladıktan sonra takibi bırakıp işyerine döndüğü buradan arabasını alarak sanığı başka bir sokakta yakaladığının anlaşılması karşısında, takibin kesintisiz olarak devam etmediği bu suretle hırsızlık suçunun tamamlanmış olduğunun gözetilmemesi, 2) Sanığın olay anında yanında kimliği tesbit edilemeyen başka bir kişi ile beraber suçu işlediğinin anlaşılması karşısında konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK' nun 119/1-c maddesince uygulama yapılmaması, 3) Konut dokunulmazlığını bozma suçunun suç tarihi itibari ile 5271 sayılı CMK’nun 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilip, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, 4) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de; 5) Sanık hakkında hırsızlık suçuna kalkışma suçundan kurulan hükümde sanığa 1 Yıl 2 Ay hapis cezası yerine 1 yıl 9 ay hapis cezası verilmesi suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.