Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/9974 E. 2013/4990 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/9974
Karar No
2013/4990
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58.maddesinin uygulanmaması; adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hükümlülüğü bulunan sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCK’nın 51.maddesinin 3.fıkrasına göre, cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında hükmedilen 1 yıl deneme süresinin mahkum olduğu 1 yıl 8 ay hapis cezasının süresinden az olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğu uygulanmamasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince sanığa 1 yıl denetim süresi belirlenmesine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince sanık hakkında 1 yıl 8 ay süre ile denetime tabi tutulmasına” cümlesi yazılmak ve hükümden 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, yoksun bırakılmasına, “5237 sayılı TCK.nın 53/3.maddesi uyarınca mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanık için aynı maddenin 1-c fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın uygulanmamasına,” cümlesi eklenmek suretiyle suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/9974, K. 2013/4990, T. 14.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-9974-e-2013-4990-k-b3dd24f57756