Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/7140 E. 2013/6024 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Olay günü ikindi saatinde, temyiz istemi bulunmayan diğer sanık ile birlikte hareket eden sanık ...’nın, şikayetinden vazgeçmiş olan mağdurun, bina vasfında olmayan, üstü açık, etrafı duvarla çevrili hurda deposu olarak kullandığı yerin kapısındaki iki adet asma kilidi keserek içeri girdiği ve burada muhafaza edilen 4 adet hayvanı çaldığı, sanığın yakalandığında hayvanları sattığı kişi olan ve hakkında beraat hükmü kurulan ...’nın adını kolluk görevlilerine söylediği, hayvanların bu kişiden alınarak mağdura teslim edildiği, ...’in sanık ...’e ödediği paranın geri verilmediği ve zararının giderilmediği biçiminde gerçekleşen somut olayda; hırsızlık suçunun demirden yapılmış ve yapım tekniği itibariyle sağlam ve dayanıklı vasıfta olan asma kilitlerin kesilmesi suretiyle işlendiği ve eylemin 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, 491/ilk maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından; 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi, 765 sayılı TCK’nın 523. maddesinden farklı olarak, failin, azmettirenin veya yardım edenin gerçek bir pişmanlığından kaynaklanan iade veya tazmin yoluyla mağdurun zararının giderilmiş olması şartını esas aldığından, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi çerçevesinde lehe yasa değerlendirmesi yapılırken, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinin yanında, aynı Yasanın 168/1. maddesinin de tatbiki ve buna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; mahkemenin 647 sayılı Yasanın 6. maddesinde düzenlenen cezanın ertelenmesine ilişkin müessesenin uygulanmasına yer olmadığına karar verirken kabul ettiği gerekçenin ve bu gerekçeye ilişkin ölçütlerin, hakimin takdir hakkı çerçevesinde objektif ve subjektif değerlendirmeye dayandırıldığı ve aynı ölçütlerin, 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. madde ve fıkralarında düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin yasal koşulları ile örtüştüğü anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...’nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.