Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/4598 E. 2013/3517 K. – Hırsızlık, Konut

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 - 2009/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCY’nın yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden sonra işlediği suçtan dolayı hükümlülüğüne karar verilen sanık ...'ın, adli sicil kaydında görünen ve silinme koşulları oluşmayan, ancak 5237 sayılı Yasanın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre de esas alınamayan önceki mahkûmiyetinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmayacağının anlaşılması ve diğer sanıklar ... ve ...'in açık kimlik bilgilerini içeren adli sicil kayıtları getirilerek incelendikten sonra hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2-Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, 3-Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, "müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması, 4-Sanıklara isnat edilen mala zarar verme suçunun işlendiği tarih itibariyle uzlaşma kapsamına giren suç olması karşısında; uzlaşmanın hukuki sonuçları hatırlatılarak taraflara uzlaşma teklif edilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, sadece yakınıcının "uzlaşmak istemiyorum" şeklindeki beyanı ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş sanıklar ..., ... ve Filiz Gitmez savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.