Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/4220 E. 2012/24643 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya üzerinde yapılan uyarlama sonucunda kurulan 16.06.2005 gün 1998/59-1998/233 sayılı kararda, yasa yolu açıklamasının T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı; bu nedenle hükümlünün verdiği 03.07.2006 ve 23.01.2007 tarihli yasa yoluna başvurma iradesini içeren dilekçeleri gereğince temyiz isteminin süresinde olduğu dikkate alınıp, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a gönderilmesi gerekirken; bu işlem yapılmadan duruşma açmak suretiyle yeniden uyarlama yargısı yapılması sonucunda kurulan 26.04.2007 gün ve 2007/191-2007/377 sayılı karar, hukuki değerden yoksun bulunduğundan kaldırılarak; 16.06.2005 gün 1998/59-1998/233 sayılı uyarlama kararı için yapılan temyiz incelemesinde: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182-182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekmektedir. İnceleme konusu karara gelince; Yakınanın sokakta duran otomobilini taklit anahtar kullanmak suretiyle çalan ve bir ay kadar sonra yakalandığında suçunu itiraf ederek otomobilin bulunduğu yeri polislere söylemek suretiyle iadeyi sağlayan, ancak iade edilen otomobilin çalındıktan sonra hasarlı hale getirilmiş olduğu ve çalınmadan önce içerisinde bulunan teyp ve yakınana ait şahsi eşyanın geri verilmediği biçiminde meydana gelen somut olayda: 1- Hükümlünün eyleminin 5237 sayılı TCK çerçevesinde 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu ve yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre aynı Yasanın 168/1-4.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/2, 522/1 (pek aşırı değer), 59/2. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/2-d, (uygulama koşulları varsa 168/1-4), 53/1-2-3. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında duruşma açılarak lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.