Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/3782 E. 2013/1823 K. – Hırsızlık Malı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık malı satın almak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 165. maddesi ile uygulama yapılırken kurulurken hürriyeti bağlayıcı cezanın yanı sıra adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan ve 5237 sayılı TCK.nın 58.maddesi uyarınca suçta tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek nitelikte ilamların, bunlarla ilgili uyarlama yapılıp yapılmadığı ve infaz edilip edilmediklerinin ve infaz edilmişlerse infaz tarihleriyle birlikte duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması ve sanığın hangi hükmü nedeniyle mükerrir sayılacağının denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilmesi gerektiği bir yasa normudur. Dosyada bulunan sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde ise; “Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2009 gün, 2000/297-182 sayılı karar ile 765 sayılı TCK’nın 497/1, 61, 59/2, 31, 40. maddelerince verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının 18.08.2004 tarihinde yerine getirildiği; diğer kayıt olan Karşıyaka 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 26.01.1988 gün 1988-1104-44 sayılı 491/ilk, 522, 55/3, 647/4-6.maddelerine göre uygulanan erteli adli para cezası ilamının ise tekerrüre esas alınmasının olanaklı olmadığının anlaşılmasına karşın; TCK.nın 58.maddesine esas alınan ilamın denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmemesi, 2-Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. ve 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine 53. maddeyle ilgili olarak “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüme ise “Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2009 gün, 2000/297-182 sayılı hükmün tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından sanık hakkında TCK'nun 58/6-7. maddesi gereğince hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” cümlesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.