Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/32086 E. 2013/18321 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Üsküdar 3.Asliye Ceza Mahkemesi) SUÇLAR : Hırsızlık, Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 05.11.2010 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde: Sanık ...'nın cezaevinde olmasına karşın gerekçeli kararın ikametgah adresine tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede; 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1-son, 522. (pek fahiş) maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra anılan Yasa'nın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, mala zarar verme suçu yönünden taraflara uzlaşma önerisinde bulunulup sonucuna göre lehe yasanın tespiti gerekirken bu konuda değerlendirme ve uygulama yapılmaması, sonuç cezanın açıkça sanıklar lehine olması nedeniyle ve karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, I-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde: Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCY’nın 350/1-3, 102/4, 104/2. maddelerine göre, hükümden önce 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 204/1, 66/1-e, 67/4; maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasa'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 08/02/2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi