Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/3086 E. 2012/6953 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/3086
- Karar No
- 2012/6953
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Şişli 8.Asliye Ceza Mahkemesi) SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın gece vakti hırsızlık yapmak amacıyla şikayetçi olduğu anlaşılan yakınanın iş yerine pvc kapıyı zorlamak suretiyle açarak girdiği, yönetici odasında bulunan çelik kasayı açmak için çelik kasanın kapağının çevresine ve anahtar kısmına çekiç ve tornavida yardımıyla vurduğu sırada olay yerine gelen polisler tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından 5237 sayılı TCK’nun 116/2-4, 151/1. maddeleri uyarınca, sanık hakkında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı görülmüş, sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra suçun gece vakti işlenmesi sebebiyle 5237 sayılı TCK'nın 143. Maddesi uyarınca cezadan 1/3 oranında arttırım yapıldığı halde 2 yıl temel cezanın 1/3'ünün 8 ay olması sebebiyle 2 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayini, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 143.maddesi uyarınca cezadan artırım yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden üst sınından artırım yapılması, 3- TCK’nun 53.maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.