Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/29842 E. 2013/18263 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Geceleyin mağdura ait iş yerinin kapı kilidini kırarak hırsızlık yapmaya kalkışan sanık hakkında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Mağdura ait iş yerinin kapı kilidini kırarak girip hırsızlık yapmaya kalkışan sanığın, suça konu eşyaların işyeri önüne bırakılan el arabası içinde bulunup mağdura kolluk tarafından eksiksiz iade edildiği, iş yerine girmesinin 5237 sayılı TCK'nın 116. maddesinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçu yönünden "müstakil bir zarar" yaratmadığı, kapı kilidinin kırılmasının anılan Yasanın 151/1.maddesi yönünden değerlendirildiği ve mala zarar vermek suçundan da mağdurun şikayetçi olmadığı ve suç tarihi itibari ile eylemin takibatının şikayete bağlı olduğu, kamu davasının açılmadığı ; Hal böyle olunca; Yakınanın hırsızlık suçundan bir zararından bahsedilemeyeceği dikkate alındığında; hırsızlık suçundan uygulama yapılırken, "katılanın zararının giderilmediğinden" biçiminde somut olay ile örtüşmeyen ve "takdire" dayanılırken de 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde yer alan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesinde, sanık yönünden yasanın öngördüğü objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeden, cezaların bireyselleştirilmesine yönelik kabul edilen ölçütlerle çelişir şekilde 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. madde ve fıkralarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki görüş bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.