Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/29246 E. 2013/5642 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜLER : ... ..., ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : 13.03.2001 tarihli hükmün yerine, Hükümlülerin, 5237 sayılı TCK. 142/1-b, 62.maddesi uyarıca 3 yıl 4 ay hp.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlülere yasa yollarına başvuru hakkı 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine uygun olarak bildirilmediğinden temyiz istemleri süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesine uyan eylemin, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçu yanında, ayrıca aynı Yasanın 116/1, 119/1-c maddesi uyarınca konut dokunulmazlığı bozma ve 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek bu suçla ilgili bir uygulama yapılmaması,

2-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçunu oluşturan eylemler nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, mala zarar verme suçuyla ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi, amacıyla bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Hükümlülüğün yasal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Uyarlama kararı ile önceki hüküm ortadan kalkmış olduğundan, yargılama gideri ve mahsup konusunda önceki hükme yollamada bulunularak anılan hususlarda bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ... ... ve ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 21/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.