Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/27902 E. 2013/16948 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir; Ancak; 1-5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesinde belirtilen “özel becerinin” elde veya üstte taşınan eşyanın alınmasına yönelik olduğu gözetilmeden, sanıkların katılana ait işyerine müşteri gibi girerek hırsızlamış oldukları terlik ve çanta üzerlerinde iken yakalanmalarından ibaret eylemlerinin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, 2-Tanık olan güvenlik güçlerinin olay günü daha önceden de benzer suçlar nedeniyle tanıdıkları sanıkları katılana ait işyerinden hırsızlık yaparken fark etmeleri üzerine takibe başlamaları, işyerinden söz konusu eşyalar ile beraber çıkarken kesintisiz takip sonucu yakalamalarından ibaret eylemde sanıklar hakkında kalkışma aşamasında kalan hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, 3-Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereğince sanık ...'in hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu, 4-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5-Suçları birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine “müştereken” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.