Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/22852 E. 2013/11696 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nın ilgili maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin hükmün değiştirilmesine yer olmadığına Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.2010 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dairemizin iade kararından sonra, dosyaya eklenen 26.07.2005 tarihli dilekçedeki itiraz başvurusu, 5271 sayılı CMK.nun 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuru olması koşuluyla Yasa yolunun veya merciin belirlenmesindeki yanılma başvuranın haklarını ortadan kaldıramayacağından, yasal sürede temyiz isteği kabul edilerek yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir. Somut olayın incelenmesine gelince: Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.1998 tarihli Dairemizden onanarak kesinleşmiş kararıyla sanığın, yakınan ... Kişi'ye karşı eylem nedeniyle 765 sayılı TCY’nın 492/1, 523/1, 81/2. maddeleri gereğince 10 ay; yakınan ...'a karşı eylem nedeniyle ise aynı Yasanın 492/1, 81/2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla hükümlendirildiği, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde; dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda 10 ay hapis cezasının aynen infazına karar verilmiş ise de; ../.. -2- 1) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylem nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi ve 5237 sayılı Yasanın 143.maddesine göre artırım oranının takdiri ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, 2) 5237 sayılı TCY hükümlerine göre yapılacak uygulamanın denetime olanak sağlayacak şekilde gösterilmemesi, 3) Yakınan ...'a karşı eylemle ilgili olarak 24.3.1998 tarihli kararın ( 4 ) numaralı bölümünde hükmolunan cezayla ilgili uyarlama yapılmaması, 4) Sanığın yakınan ...'ya karşı eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 492/1, 523/1, 81/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 168, 53, 116/1-4, 53, 151/1.maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar suçunda uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesiyle anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında mahkemece yapılacak uygulamaya göre hükümlü yararına Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, ek kararın açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi. ...