Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/20444 E. 2013/13881 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Adli emanetin 2006/2159 sırasında kayıtlı eşya hakkında bir karar verilmemesi, bu konuda her zaman bir karar alınması olanaklı olduğundan; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlik uygulamasına adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır cezanın dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, sanık hakkında mükerrirlik uygulamasında adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır cezanın dikkate alınması yerine iki ayrı mahkeme ilamının belirtilmesi; tekerrür uygulamasına esas alınan Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/46-159 Esas ve Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasının yerine getirme tarihinden suç tarihine kadar 5237 sayılı TCY'nın 58.maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen üç yılın geçtiğinin gözetilmemesi, 2-Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 58.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Sanığın, Bursa 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/70 Esas ve 2002/376 Karar sayılı ilamının uyarlanması neticesinde hükmolunan 10 ay 15 gün hapis cezasının kesinleşmesinden sonra ve tekerrür süresi içinde yeniden suç işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı Yasanın 58/6-7 maddeleri gereğince sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesi ve 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2013 tarihinde Üye ...'un muhalefeti ile ilgili olarak oyçokluğu, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi. KARSI OY Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, tekerrüre esas en ağır mahkumiyetine konu ilamı, 24.2.2003 günü kesinleşip, 15.1.2007 tarihinde infaz edilen Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2002 tarih, 113-1006 Esas ve Karar sayılı olanıdır. Mahalli mahkeme, bu ilamı değil, usul ve yasaya aykırı olarak; Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin 29.11.2002 gün, 2001/70-2002/376 ve 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 1 yıl, 3 ay, 16 gün hapis cezasına ait 12.6.2001 tarih, 46-159 Esas ve Karar sayılı iki ilamını esas almıştır. Bunlardan 3. Ağır Ceza Mahkemesine ait ilamın, yerine getirilmesinden itibaren, suç tarihine kadar üç yıldan fazla süre geçmiştir. Mahalli mahkeme tekerrür uygulamasına ilişkin kararında; 1 yıl, 3 ay, 16 günlük sürenin esas alınması yolunda iradesini ortaya koymuştur. Bu durumda, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazına İlişkin Kanun’un 108/2. maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında, tekerrür uygulamasında, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2002 tarih, 113-1006 Esas ve Karar sayılı ilamının esas alınması; ancak aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek, koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın 1 yıl, 3 ay, 16 gün hapis cezası dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanması gerektiği görüşündeyim.