Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/15686 E. 2013/22646 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık ...: 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e, 143/1, 53, 63, 58, 54/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay 1 gün hapis, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, suçta kullanılan 45 NZ 546 plakalı araç ile suç eşyalarının müsaderesine, 450 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine dair. Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ; Sanığın, katılan kuruma ait olan ve haberleşmeyi sağlayan telefon kablolarını çaldığının anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 142/1-a maddesi yerine 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden; adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 143. maddesinin uygulanması sırasında, 1/6 oranında artırım yapılırken 2 yıl 4 ay yerine, 2 yıl 4 ay 1 gün hapis cezası verilmesi suretiyle hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmedilmesi, 2-) Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1.fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında sonuç ceza olarak hükmedilen 2 yıl 4 ay 1 gün hapis cezasının 2 yıl 4 ay hapis cezasına indirilmesi ve hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1.fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü ile araç müsaderesine ilişkin hükümlerin incelenmesine gelince; 1)UYAP Sisteminden alınan sanığa ait nüfus kaydına göre, sanığın hüküm tarihinden sonra 04.11.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durum araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCY’nın 64/1.maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu, 2)Suçta kullanılan aracın tescil kaydı getirtilip gerçek malikinin rızası ve bilgisi dahilinde suçta kullanılıp kullanılmadığı araştırılıp; araç ile çalınan malların değerinin orantılı olup olmadığı tespit edilerek, müsadere kararının işlenen suça nazaran daha ağır ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurup doğurmayacağı hususları, karar yerinde gösterilip tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.