Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/15436 E. 2013/8090 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma suçunun vasfındaki değişiklik nedeniyle hırsızlık, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : 1)Katılan ...’e yönelik eyleminden dolayı değişen suç vasfına göre 5237 sayılı TCK.nun 142/2-b, 62/1, 53/1.maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ve hak yoksunluğu, 2)Müşteki ...’e karşı eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK.nun 142/2-b, 62/1, 53/1.maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ve hak yoksunluğu, 3)Mağdur Polis Memuru ...’e yönelik eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK:nun 265/1, 265/4, 62/1, 53/1.maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis czeası ve hak yoksunluğu Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-) Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; Adli sicil kaydına göre, Osmaniye Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/1689 esas ve 2004/152 karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılıp, yerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-) Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince; Adli sicil kaydına göre, Osmaniye Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/1689 esas ve 2004/152 karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Oluş ve dosya içeriği ile sanığa suç atmaları için bir neden bulunmayan katılan ve yakınanın anlatımlarına göre; sanığın, 14.09.2005 tarihinde gündüz 08:15 sıralarında caddede yürüyen katılan ...’in omuzuna yumruk ile vurduktan sonra çantayı tuttuğu, katılanın vermemek için direndiği, kulpunun kopması üzerine çantayı alarak kaçtığı; 19.09.2005 tarihinde gündüz 08:00 sıralarında ise, benzer şekilde yakınan ...’in omuzundaki çantayı çektiği, diğer ucundan tutan ve bırakmayan yakınanın üzerine yürümesi nedeniyle döveceğinden korkarak bırakmasıyla çantayı alıp kaçtığının anlaşılması karşısında, sanığın yağma suçunu işlediğinin kanıtlandığı gözetilip her iki eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 148/1. maddesi uyarınca hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde karar verilmesi, 2-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.