Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/14744 E. 2013/21321 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Kısmen beraat, Kısmen mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... hakkında temyiz başvurusu bulunmadığından, sanıklar ... ve ... yönüyle sınırlı olarak yapılan incelemede, I- Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde, Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan Üst Cumhuriyet Savcısının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Sanıklar savunmanları ile o yer Cumhuriyet Savcılarının sanık ... hakkındaki temyiz taleplerinin incelenmesine gelince, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık ... hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Yasanın 31/3.maddesi uyarınca 1/3 yerine 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, 2- Sanıkların hazırlık soruşturması sırasında yakalandıklarında çalınan eşyalardan olan av tüfeğini sattıkları yeri göstererek kısmi iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşında; yakınanın kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre, hırsızlık suçu yönünden, 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, 3- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Yasanın 119/1-c maddesiyle uygulama yapılmaması, 4-Sanık ...’a yüklenen konut dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık eylemlerinin suç tarihi itibariyle, 5395 sayılı Yasanın 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, 5- Sanık ...’ın suç tarihi itibariyle 15-18 yaş gurubunda olduğu gözetilerek hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların 5237 sayılı TCK’nun 50/3. maddesi uyarınca, anılan Yasa maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin düşülmemesi, 6- Sanık ... yönünden, sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; 7- Sanık ... için, suçların niteliği, cezaların türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında, 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, 8- Sanık ... yönünden, suç tarihi itibariyle 5395 sayılı Yasanın 23. maddesi değerlendirilirken, her iki müessesenin koşullarının farklı olduğu düşünülmeden, hüküm tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin şartlarını taşımadığından ve usul hükümlerinin derhal uygulanacağı ilkesinden bahisle yasal olmayan gerekçelere dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş sanıklar ..., ... savunmanları ile, o yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, sanık ... yönünden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.