Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/917 E. 2010/4018 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozmak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Hırsızlık suçu için kurulan hükümde temel uygulama maddesinin hükümde 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b.maddesi yerine “142/1” olarak gösterilmesi, 2- 23.05.2008 tarihli yakalama tutanağının içeriğine ve tanık ...’in aşamalardaki anlatımlarına göre,sanığın yakınana ait dükkanın önünde elinde poşet ile kuşku yaratacak şekilde görülmesi üzerine,durumu kolluk birimine haber veren adı geçen tanığın, beş dakika içinde olay yerine gelen kolluk görevlilerine otobüs durağına doğru kaçmakta olan sanığı gösterip, kesintisiz izleme sonucu yakalanmasını sağladığı ve bu haliyle hırsızlık suçunun kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden suçun tamamlandığı kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması, 3- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına ve getirtilen mahkeme ilamlarına göre, önceki suçların içinde en ağırının Sincan 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28.12.2006 gün ve 2005/438 esas,2006/914 sayılı kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması, 4- 10.07.2008 tarihli oturumda okunan sanığa ait nüfus kaydınının dosya içerisinde bulundurulmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.