Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/7978 E. 2012/15379 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Suça konu aracın ele geçirildiğinde kapı ve kilitlerinde herhangi bir zorlama izinin bulunmadığı, aracın sanık tarafından kullanılırken görüldüğünün uygulama yapan jandarma tarafından tespit edildiği, kolluk tarafından düzenlenen inceleme raporu ve sanığın tevilli ikrarında aracı anahtarla çalıştırdığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK'nın 142/2-d. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; 2- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinin uygulanmasında; Isparta Sulh Ceza Mahkemesinin 15/04/2003 gün 2003/284, 2003/280 sayılı ilamı ile Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2003 gün 2001/277, 2003/340 sayılı ilamından, en ağır olanının yerine her iki ilamında tekerrüre esas alındığının belirtilmesi suretiyle yazılı biçimde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm ile 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılıp, TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm yerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin; TCY’nın 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine ise, "adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren Isparta Sulh Ceza Mahkemesinin 15/04/2003 gün 2003/284, 2003/280 sayılı ilamına ait hükmün mükerrirliğe esas alınarak mükerrir sanık hakkında cezanın TCK nun 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması" cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.