Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/5354 E. 2012/11636 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Suçun gece saat 03.30 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamada 143/1. maddesi ile cezada arttırma yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, 2- Sanık ...'in aşamalarda “Atılı suçu işlemediğini, olay tarihinde halı ticareti işinde çalıştığını ve işyeri sahibi ... isimli kişi ile birlikte Adana İli dışında tahsilat için bulunduğunu,diğer sanık ...'i başka bir suçu nedeniyle polise ihbar ettiği için kendisine iftira atmış olabileceğini” savunduğu; diğer sanık ...'in de sonradan değiştirdiği 19.12.2006 tarihli oturumdaki ifadesinde “Sanık ...'in suçla ilgisinin olmadığını” söylediği, hakkında mahkumiyet hükmü kurulan, temyiz istemi bulunmayan ...'in sanık ...'in ağabeyi olduğu, bu sanığın da suçlamayı kabul etmediği, kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 25.12.2004 tarihli Yakalama ve Teslim Tutanağının içeriğine göre, olay yerine gelindiğinde iki kişinin kaçmaya başladıkları, bunlardan biri olan sanık ...'in yakalandığı anlaşıldığına göre; öncelikle sanık ...'in ifadesinde adı geçen ...'nin tanık olarak dinlenilmesi, 25.12.2004 tarihli Yakalama ve Teslim Tutanağını düzenleyen kolluk görevlileri tanık olarak çağrılıp, olay yerinde üçüncü bir şahsın bulunup bulunmadığının sorulması ve elde edilecek bilgiler çerçevesinde kanıtların yeniden değerlendirilip takdir edilmesinden sonra sanık ...'in hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması, 3- (2) numaralı bozma nedenine göre, hırsızlık suçunun ikiden fazla kişi tarafından işlenip işlenmediği belirlendikten sonra sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesinin son fıkrasının uygulama olanağının takdiri gerekliliği, 4- 765 sayılı TCK’nın 491/2 (suçun üç kişi tarafından işlendiği sübut bulduğu takdirde “son” fıkra), 62, 522/1. (pek aşırı) maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/2-d, 143/1, 35/2, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, lehe olan yasanın denetim olanağı verecek biçimde yerinde yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, bozmanın (3) ve (4) numaralı bendlerinin temyiz istemi bulunmayan sanık ...'e de yansıtılmasına, 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.