Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/27684 E. 2013/2426 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2009/27684
Karar No
2013/2426
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakim takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın yakınana ait iş yerinin muhkem bulunan camını kırmak suretiyle gerçekleştirdiği para ve gıda maddesi çalmak eyleminin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 151/1 ve 116/2. maddesinde belirtilen mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığı bozma suçlarını da oluşturduğunun karar yerinde tartışılmaması, 2-Sanığın aşamalardaki anlatımlarında suçlamayı inkar ettiği, yakınanın ise suçun 00.30 ile 07.00 saatleri arasında işlendiğini bildirdiği, suç tarihinde güneşin 05.23’te doğduğunun anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK.nın 6/1-e maddesindeki gece sayılan zaman diliminde gerçekleştiğine ilişkin kanıtların karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Yasanın 143. maddesiyle hüküm kurulması , 3-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522/1 (pek fahiş), 81/2. maddesi ile 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 53/1, 151/1, 53/1, 116/2, 53/1. maddeleri uyarınca her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek sonuç cezalar karşılaştırılıp lehe olan yasanın yapılacak uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 4-Hükmün tefhim olunduğu oturuma ait tutanak başlığında sanık ve savunmanının geldiği yazılmasına karşın, sanığa söz verilmemesi ve tutanak sonunda sanığın yokluğunda karar verildiğinin yazılması suretiyle hükmün karıştırılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/27684, K. 2013/2426, T. 18.02.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2009-27684-e-2013-2426-k-a545bfb7469e