Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/26238 E. 2013/676 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Mağdurun hırsızlık amacıyla girilen işyerinden bir şey çalınmadığını belirttiği, mahkemenin de suçun kalkışma aşamasında kaldığını kabul ettiği anlaşıldığı halde, 765 sayılı TCK’nın 61. maddesi ile cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması, 3- Şikayetinden vazgeçen mağdurun işyerinin kepenk kilidini gece vakti kırmak suretiyle içeri giren ve bir şey çalmadan olay yerinden ayrılan sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 61, 522/1 (pek hafif değer) maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 35/2, 53, 116/2-4, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları ile işyeri dokunulmazlığını bozmak suçu yönünden, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükmü bakımından, 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, sanık lehine olan yasanın yerinde yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.