Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/25896 E. 2013/1882 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığına duruşmaya katılan Cumhuriyet Savcısının adının yerinde Mahkemesince eklenmesi; sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Sanığın önceki mahkumiyetleri içinde en ağırı olan Ordu Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.07.1993 gün ve 1993/54-1993/93 sayılı kararına konu olan yağma suçundan hükmedilen hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında TCY'nin 58. maddesinin uygulamasına dayanak yapılan Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2003/592-2004/231 sayılı ilamında, altı ayrı hırsızlık suçuna yer verildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunu'nun 108/2. maddesi gereğince tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı biçimindeki düzenleme dikkate alındığında, hangi eylem nedeniyle verilen cezanın tekerrüre esas alındığının açıkça gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunu'nun 108.maddesinin (4), (5) ve (6). fıkralarında ‘‘Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir’’ denilmiştir. Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye aittir. Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7. maddesi gereğince " mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “Sanığın Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.02.2004 gün ve 2003/592-2004/231 sayılı birden çok hırsızlık suçundan verilen cezalardan oluşan ilamıyla mükerrir olduğu anlaşıldığından; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gereğince, anılan ilamla sanığın hırsızlık suçundan verilen 4 yıl 6 ay hapis cezası dikkate alınarak, hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCY.nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” tümcesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince; Olay günü gece saatlerinde yakınana ait konuta girerek hırsızlık yapan sanığın eyleminin, ayrıca 5237 sayılı TCY'nın 116/4. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu ve bu suç için açılan davada sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile anılan suçun hırsızlık suçunun unsuru olduğu kabul edilerek beraat hükmü kurulması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.