Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/24778 E. 2012/23059 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/24778
- Karar No
- 2012/23059
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, hırsızlığa kalkışma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Mağdur...'ın işyerine hırsızlık yapmak için giren ve mağdur ...'ın işyerine aynı kasıtla girmeye kalkışan sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak ve aynı suça kalkışmak suçlarından zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir. I)Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde, Sanığın adli sicil kaydında çok sayıda hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmünün bulunduğu dikkate alınarak, bu hükümlülüklerinin infaz tarihleri araştırılıp sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7-8.maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve adli para cezasının suç tarihi itibariyla 450 TL. olması gerekirken eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, cezaların yerine getirilmesi (infaz) aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II)Sanığın müştekiler ...yönelik gerçekleştirdiği hırsızlık suçundan ve ...'a yönelik gerçekleştirdiği hırsızlık suçuna kalkışma eyleminden kurulan hükümlerin incelenmesinde, Sanığın müşteki...'ın işyerinden gerçekleştirdiği hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından; müşteki ...'ın işyerinden hırsızlığa kalkışması eyleminden hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 61/4.maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 35/2.maddesinin 143.maddesinden önce uygulanması sonuca etkili görülmediğinden; sanığın adli sicil kaydında çok sayıda hırsızlık suçundan mahkumiyet hükümlerinin olduğu dikkate alınarak bu hükümlülüklerinin infaz tarihleri araştırılıp sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7-8.maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (c), (e) bendinde yazılı tedbirlere hükmedilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 3.fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümleleri yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.