Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/21950 E. 2012/24675 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu; 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-) 5237 sayılı TCK’nun 142/2-b maddesinde belirtilen “özel becerinin”, elde veya üstte taşınan eşyanın alınması durumunda uygulanabileceği gözetilmeden, merdiven dayayıp balkona çıktıktan sonra yakınanın evine girerek hırsızlık yapmak biçimindeki sanığın eyleminde, özel beceriye yanlış anlam verilerek sanık hakkında aynı yasanın 142/1-b maddesi yerine, yazılı biçimde uygulama yapılması, 3-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ./.. yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin düşünülmemesi, 4-) Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun 493/1-son ve 522. maddelerine göre, 5237 sayılı TCK'nun aynı suça uyan 142/1-b, 143, 53; 116/1-4, 119/1-c, 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, konut dokunulmazlığını bozma suçu için 5560 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen “uzlaşma” hükümleri uygulandıktan sonra lehe olan yasanın uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.