Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/19604 E. 2013/8539 K. – Müessir Fiil

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Müessir fiil, Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanığın yakınanlar ... ve ...’a yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin doğal sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Sanığın, yakınanlara ait araçların kapılarını bilirkişi raporuna göre; orijinal kilidine benzer kilit ve/veya anahtar yerine geçen uçlu bir aletle açıp düz kontak yaparak çaldıklarının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK’nın 493/2.maddesine ve 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesine uyduğu halde aynı yasanın 493/1.maddesi kabul edilerek 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi ile karşılaştırma yapılması, yakınan ...’ya ait aracın çalındıktan sonra başka bir mahalde aracın durması sonucu bırakılması şeklinde gelişen eylemde; 5237 sayılı TCK’nın 168.maddesinin koşulları olmadığı halde cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, II- Sanığın, katılan ...'e yönelik müessir fiil ve yakınan ...’a yönelik eyleminden dolayı kurulan hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; Sanığın yakınan ...’un konutuna geceleyin saat 03.00 sıralarında giriş kapısının nakışlı olan kısmına merdiven gibi basarak şahsi çeviklik gerektirmeyecek şekilde çıkıp, muhkem olmayan camı kırıp içeri girerek hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; hakkında 765 TCK’nın 492/1.maddesi ile karşılaştırma yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama kanuna aykırı ise de, Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 492/1.maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 116/1-4, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması, sanığın katılan ...’e yönelik müessir fiil eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 456/2. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 15.01.2004-11.03.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.