Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/19388 E. 2012/23925 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması, 2-5237 sayılı TCY'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın geceleyin yakınanın konutuna balkon kapısından girerek bir kısım eşya ile birlikte aldığı otomobil anahtarıyla çıkıp evin önünde park halinde bulunan suça konu aracı çaldığı, lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan karşılaştırma sırasında ve uygulamada sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY'nın 142/2-d maddesindeki hırsızlığın yanı sıra aynı Yasanın 116/1-4 maddesindeki konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi, 3-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/2, 522/1 (pek aşırı), 59. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/2-d, 143, 62, 53, 116/1-4, 62, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, konut dokunulmazlığını bozma suçunda uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulamaya göre lehe Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.