Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/18500 E. 2012/24212 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Gerekçeli karar başlığında sanık ...'ın kimlik bilgilerinin sanık ...'ın yerine, sanık ...'ın kimlik bilgilerinin sanık ...' ın yerine yazıldığı anlaşılmış ise de, bu hususun yerinde düzeltilmesi olanaklı eksiklik kabul edilmiştir. Sanık ...'ın adli sicil kaydına göre, Silivri Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2002 gün 2002/256-428 esas ve karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanıkların, yakınanın işyerinin önündeki cadde üzerine kapılarını kilitlemeden kontak anahtarını üzerinde bırakarak park ettiği aracını almak suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeden 142/1. maddesinin (e) bendi ile yazılı biçimde hüküm kurulması, 2-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.