Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/1410 E. 2011/45789 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/1410
- Karar No
- 2011/45789
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Yakınanın portakal bahçesinin içinde bulunan ve saçtan yapılmış, kapısı sağlam ve dayanıklı kilit ile muhafaza altına alınanan kulübenin kapı kilidini gündüz vakti kırarak, içerideki yere monteli olarak duran dinamoyu çalan hükümlülerin eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. madde ve fıkrasının (b) bendine uyan hırsızlık suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa madde ve fıkrasının (e) bendi ile uygulama yapılması, 2- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1-son. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu; somut olayda hırsızlık suçunun yanı sıra, kilidin kırılması ile yakınması süren ve uzlaşmak istemediğini belirten mağdura karşı ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçunun da oluştuğu gözetilmeden bu konuda bir değerlendirme yapılmaması, 3-5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrasındaki düzenlemeye göre, maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde belirtilen haktan, hükümlülerin koşullu salıverilme süresince “kendilerinin alt soyları üzerindeki” velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından yoksun bırakılmalarına hükmedilmesi gerekirken, bu hak yoksunluğu süresinin diğer kişiler üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından da geçerli olduğu biçiminde karar verilmiş olması, ./.. -2- 4-Hükümlülerin eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522/1 (pek aşırı), (Enis ve Salih için 81/2), 59/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 62/1, 53/1-2-3, 151/1, 62/1, (53/1-2-3). maddelerinde öngörülen cezaların türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, hükümlüler yararına olan yasanın yerinde yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.06.1996 tarihli ilk hükümdeki ceza sürelerini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ... ...