Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/1270 E. 2010/15449 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/1270
- Karar No
- 2010/15449
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık - Mala Zarar Verme - Suç eşyasının kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilerek Yargıtay 9.Ceza Dairesinin 03/12/2008 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1- Sanık ... hakkında suç eşyasının kabul edilmesi suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ; 5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY.nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezaların tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ...'ın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 2- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise ; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirilmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; TCK.nun 58/5. maddesine aykırı olarak, kayden 15/08/1987 doğumlu olup adli sicil kaydındaki mahkumiyet ilamlarına konu suçu işlediği 2000 ve 2001 yıllarında on sekiz yaşını doldurmamış olduğu anlaşılan sanık hakkında hükmolunan cezanın, aynı Yasa maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine hükmedilmesi ; hapis cezasıyla hükümlülüğünün yasal sonucu olarak sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK.nun 58/6-7. maddesinin uygulanmasına”ilişkin bölümün tamamen çıkarılması ve 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın sonuna “ aynı Yasanın 53/3. maddesi uyarınca sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinden ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince ; Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre;hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında ; 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.