Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/12650 E. 2012/16778 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2009/12650
Karar No
2012/16778
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; 24/04/2006 tarihinde tebliğ edilen hükmü, yasal süreden sonra 29/01/2007 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık ...’ın bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince; Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Gerekçeli kararda savunmada ileri sürülen görüşler ile Cumhuriyet Savcısının esas hakkında görüşüne yer verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 230/1-a maddesine aykırı davranılması, 2-) 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu; 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, 3-) Yakınan ... Ünal’a ait işyerinin penceresinin sağlam ve dayanıklı olup olmadığı, pencereye tırmanmanın şahsi çeviklik gerektirip gerektirmediği yerinde yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 4-) Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın (araştırma sonucuna göre 493/1 veya 492/1), 62, 522/1. maddelerine göre, 5237 sayılı TCK'nun aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 35, 151/1, 116/2-4, 119/1-c. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, 5237 sayılı TCK’nun 73/8. maddesi ile 5560 sayılı yasanın 24 ve 25. maddeleri ile değişik 5271 Sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından uzlaştırma girişiminde de bulunulduktan sonra sanık yararına olan yasanın uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/12650, K. 2012/16778, T. 09.10.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2009-12650-e-2012-16778-k-20b400d07fa2